تائید ژنتیکی نظریه مهاجرت آریائی ها

[ad_1]

تائید-ژنتیکی-نظریه-مهاجرت-آریائی-ها

یافته های جدید باستان شناسی درباره مهاجرت آریائیان

تائید ژنتیکی نظریه مهاجرت آریائی ها

سیناپرس: یافته های جدید ژنتیکی و مقایسه دی ان ای باستانی ساکنان سرزمین باستانی ایران و آناتولی نشان می دهد در بازه زمانی 4 هزار سال پیش یک انتقال ژنتیکی وسیع بین مردم این سرزمین و کشور هندوستان رخ داده است.

به تازگی نظریه ای در بین پژوهشگران مطرح شده است که بر اساس آن این سوال ارائه شده است که آیا امکان گسترش و نفوذ زبان های هند و اروپائی از آسیای مرکزی به هندوستان از طریق مهاجرت انسان در هزاران سال پیش وجود دارد؟ در همین رابطه تیمی از پژوهشگران باستان شناس به سرپرستی مارتین ریچاردز (Martin Richards) از دانشگاه هودرزفیلد اقدام به جمع آوری اطلاعات، مطالعه نمونه های ژنتیکی از ساکنان فعلی شبه قاره هند و تجزیه تحلیل آن ها کرده اند زیرا محققان اعتقاد دارند دی ان ای باستانی به دلیل شرایط گرم آب و هوائی در نمونه های فسیل شده این مناطق به ندرت یافت می شود.

در بازه زمانی 4 هزار تا 3 هزار و 800 سال پیش به طور خاص کروموزوم Y  از نوع زیر مجموعه موجود در افراد مذکر فرهنگ یامنایا (Yamnaya culture) برای نخستین بار در هندوستان ظاهر شده است. ساکنیان نخستین فرهنگ یامنایا در نزدیکی دریای خزر و تا حوالی دریای سیاه زندگی کرده به دلیل نوع خاص مقابر و ارابه های چرخدارشان شهرت داشتند. این مردم همچنین از نوعی گویش اولیه زبان های هند و اروپائی استفاده می کردند.

بر اساس یافته های این تیم تحقیقاتی مشخص شد که تا کنون مهاجرت های متعددی به سمت شبه قاره هند از مناطق آناتولی، قزاقستان و ایران طی 20 هزار سال پیش انجام شده است. مارتین ریچاردز و همکارانش همچنین دریافتند در بازه زمانی 4 هزار تا 3 هزار و 800 سال پیش به طور خاص کروموزوم Y  از نوع زیر مجموعه موجود در افراد مذکر فرهنگ یامنایا (Yamnaya culture) برای نخستین بار در هندوستان ظاهر شده است. ساکنیان نخستین فرهنگ یامنایا در نزدیکی دریای خزر و تا حوالی دریای سیاه زندگی کرده به دلیل نوع خاص مقابر و ارابه های چرخدارشان شهرت داشتند. این مردم همچنین از نوعی گویش اولیه زبان های هند و اروپائی استفاده می کردند. امروزه تداوم ژنتیکی مردم باستانی فرهنگ یامنیا در 17 و نیم درصد از مردان هندی دیده می شود که عمدتا در مناطق شمالی این کشور حضور داشته و گسترش کمتری در مناطق جنوبی دارد. در پی این کشف، پژوهشگران سوالات متعددی را مطرح می کنند که بر اساس آن باید مشخص شود مردم فرهنگ یامنایا در قالب جنگجویانی به هندوستان حمله کرده و مناطق شمالی آن را تصرف کردند یا این که این آمیزش ژنتیکی از طریق مهاجرت و وصلت های گسترده ای انجام شده است؟

مارتین ریچاردز در این زمینه می گوید: «تغییر ترکیبات کروموزوم Y  بسیار ساده و سریع می تواند رخ دهد. این موضوع را نیز در نظر داشته باشید که در روزگار باستان یک مرد می توانست همسرانی متعدد و قرزندان زیادی داشته باشد.»

از نخستین سال های آغاز استعمار هندوستان توسط بریتانیا و حضور دانشمندان و زبان شناسان غربی از جمله ویلیام جونز (William Jones) و جاکوب گریم (Jakob Grimm)  در این کشور، آن ها به مشابهت های بسیار زیاد زبان سانسکریت و زبان های انگلیسی، فرانسوی ، فارسی و روسی پی بردند. در ادامه زبان شناسان دریافتند که تمامی این زبان ها از زبانی مشترک  که با عنوان زبان هند و اروپائی معرفی شده است، نشات می گیرد. البته باید در نظر داشت که تاثیر زبان های هند و اروپائی بیشتر در مناطق شمالی هندوستان دیده شده و مردم جنوب این کشور بیشتر از زبان های خانواده دراویدی استفاده می کنند. در توضیح این وضعیت، نظریه مهاجرت آریائیان شکل گرفته و پزوهشگران دریافتند احتمالا گروهی از مردم ساکن مناطق خارج هند در قالب یک مهاجرت وسیع به این سرزمین آمده و گونه های نخستین زبان های هند و اروپائی و سانسکریت را با خود به هندوستان منتقل کرده اند. این موضوع نیز قابل تامل است که واژه آریائی در زبان هندی به معنی نجیب و شرافتمند است. در اوایل قرن بیستم باستان شناس مشهور انگلیسی یعنی مورتیمر ویلر (Mortimer Wheeler) اعلام کرد که آریائی ها با تهاجم سبب زوال تمدن با شکوه دره رود سند شده اند که در مناطقی از شمال هند و پاکستان امروزی وجود داشت. البته این موضوع بعدها و به ویزه پس از جنگ جهانی دوم و اعتقاد نازی ها به وجود نزاد برتر آریائی با مباحثاتی مطرح بود که این نظریه را رد می کرد. امروزه با توجه به یافته های ژنتیکی به طور بهتری می توان نسبت به مطالعه این مبحث اقدام کرد. اگرچه یافته های ژنتیکی اخیر می تواند سند مهمی محسوب شود اما به دلیل محدود بودن نمونه های ژنتیکی و دی ان ای باستانی در سرزمین هند که به دلیل شرایط گرم اقلیمی سبب نابودی نمونه های زیستی در فسیل ها می شود؛ نیاز به مطالعات بیشتری در این زمینه و کشف نمونه های بیشتری احساس می شود.

احسان محمدحسینی

منبع: livescience

[ad_2]

لینک منبع

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *